tussen hemel en aarde

  de wind zingt zilt de adem van het water in mijn gelaat een goddelijk venster verslaat de donkere schaduw die over mij hangt de tanden ontbloot brult de branding tegen het strand met fijn zand verwaaien mijn gedachten kaatsend grijs licht weerspiegelt mijn zicht grenzen vervagen ik herken mezelf in alles om mij heen…