gedachtenkronkel

met de camera aan de wilgen en de voeten in de klei het licht niet meer gemeten de sluitertijd voorbij mijn hoofd in harde lockdown is toch grenzeloos vrij terug naar de tekentafel maak ik zelf een stap opzij en met aanzienlijke verbazing kijk ik naar de toenemende waanzin in onze onbegrijpelijke maatschappij    …