Zaterdag 27 april heb ik deelgenomen aan een workshop van Wilco Dragt over lange sluitertijden kustfotografie. Een vorm van fotografie die mij erg aanspreekt door het vervreemdende effect van de lange sluitertijden waardoor je beelden kunt creëren die je met het blote oog niet ziet. “Heftige” beweging valt stil; stromend water wordt melkachtig, de branding krijgt een wolkachtige structuur en subtiele beweging komt tot leven; jagende wolken in de lucht, de wind in stengels en takken. Elementen waarmee interessante composities te maken zijn.

Bij lange sluitertijden gaat om enkele minuten belichten, iets wat een camera alleen kan in de handmatige stand. Er zijn enkele voorwaarden waaraan voldaan moet worden, wil de foto niet overbelicht raken: je hebt een filter nodig die veel licht tegen houdt en het mag niet te mooi weer zijn. Wat dat betreft was het weer tijdens de workshop totaal verkeerd: vol op zon en nauwelijks bewolking. Dat resulteerde in sluitertijden van ca 30 seconden waardoor ik wel flink kon oefenen met de workflow die ik ’s ochtends geleerd had maar die niet echt resulteerde in een verstilling door een extreem lange belichting.

Toch heb ik enkele opnamen kunnen maken die de potentie van de techniek laten zien. Op beide foto’s is, een deel van, een strandhoofd te zien: een rij dikke palen die de stroming van de kust moet houden zodat het zand van het strand niet meegenomen wordt. Beide foto’s zijn een panorama-uitsnede van een reguliere opname zodat er een interessante compositie over beleef.

 

<p class='pop-exif'>Exif<br />ISO 100, 30 seconde @ f14<br />16-35 mm @ 17 mm<br />vanaf statief, met Lee bigstopper, Lee 0,9 ND filter, draadontspanner

 

 

<p class='pop-exif'>Exif<br />ISO 100, 15 seconde @ f11<br />70-200 mm @ 82 mm<br />vanaf statief, met Lee bigstopper, draadontspanner