met de camera aan de wilgen
        en de voeten in de klei
        het licht niet meer gemeten
        de sluitertijd voorbij

        mijn hoofd in harde lockdown
        is toch grenzeloos vrij
        terug naar de tekentafel
        maak ik zelf een stap opzij

        en met aanzienlijke verbazing
        kijk ik naar de toenemende waanzin
        in onze onbegrijpelijke maatschappij