inktzwart
de immense leegte
op de plek van mijn hart
wankel dwaal ik gevoelloos rond
tast zonder licht in ‘t volslagen duister
en wou dat ik een hartslag vond

inktzwart
de onmachtige gedachten
cirkelen als gieren die geduldig wachten
ik kan ’t niet, ik weet niet hoe dat moet
maar wat heeft het ook voor zin
want ik doe het toch nooit goed

inktzwart
de rusteloze nacht
die geen verlossing bracht
overgeleverd kan ik niet ontkomen
aan op hol geslagen nachtmerries,
koortsig waken en stuurloos dromen

inktzwart
de hachelijke dag
altijd op mijn hoede en zomaar verward
overprikkeld schrik ik zonder dat ´k ´t weet
ik schiet weer in paniek
en de chaos is compleet