Kwintelooyen, 23 juni 2014

De afgelopen maand stond voor mij vooral in het teken van libellen. Dat is vooral omdat ik in deze maand altijd een aantal keer vier soorten (waar onder de gevlekte witsnuitlibel) tel op enkele vaste routes in Hollands Ankeveen. Dat doe ik altijd met zonnig en warm weer omdat die soorten zich dan goed laten zien. Dat tellen gebeurt vanuit een kano en een motorboot in de meest schitterende omgeving maar fotograferen lukt dan nooit: zo’n kano wiebelt nogal èn ik kan niet dichtbij genoeg komen om de foto’s te maken die ik wil. Maar toen kwam die ene maandag waarop ik met mijn zoon en met mijn fotomaatje en beste vriend had afgesproken om er weer eens samen opuit te gaan. Het werd een echte libellen fotodag. Eerst ’s ochtends rond zonsopkomst met groot plezier en tevredenheid in ’t Gooi bezig geweest met enkele libellen met dauw. Later op de dag aan de zuidkant van de Utrechtse Heuvelrug, onder totaal andere omstandigheden, een aantal andere soorten.
Langs een bijna dichtgegroeid plasje hing een net uitgeslopen bruinrode heidelibel. Zijn vleugels nog teer en zacht. De pitrus stengel waaraan hij hing zwaaide af en toe flink heen in weer in de wind. De zon schitterde in het water. Het gevoel èn het beeld van deze foto sluiten naadloos aan bij het gevoel dat ik altijd krijg wanneer ik in de kano aan het tellen ben …

 

ISO 200, 1/5000 @ f3.3 90mm macro uit de hand