Afgelopen maand was “sneeuwklokjesmaand”. In het parkje achter mijn huis staan op verschillende plekken in meer of mindere mate sneeuwklokjes. Die zijn al een enkele jaren een dankbaar onderwerp in het voorjaar. Vorig jaar waren de conditie ultiem omdat lange tijd de sneeuwklokjes omgeven werden door een deken van sneeuw. Dit jaar wilde ik totaal iets anders en heb ik met veel geduld gewacht op die enkele momenten waarop de zon zichtbaar op kwam of onderging met een mooie oranje gloed. Dat lukte een aantal keer ’s ochtends maar die ene keer ’s avonds pakte anders uit omdat de geluidswal langs de A1, die vlak langs het parkje loopt, te hoog was voor de kleine sneeuwklokjes waardoor de verkleurde lucht niet op de juiste plek viel (daarvoor later meer).

De foto die ik gekozen heb, is genomen op de laatste van de drie ochtenden. Doordat de lucht bijna geheel bewolkt was, bleef het ochtend rood beperkt tot een smalle strook aan de horizon. Om het sneeuwklokje langs het wandelpad “zichtbaar” te maken, heb ik een lampje van onder af in de bloem laten schijnen. Ik heb gebruik gemaakt van een dubbele (onder)belichting om de gloed van het ochtend rood te versterken èn de breedte van de strook te vergroten

 

ISO 800, 1/1250 @ f4, -3,0LW 90 mm macro vanaf statief met hoekzoeker