Het laatste weekend van juni heb ik samen met mijn fotomaatje Derek een lang weekend doorgebracht in de Nordeifel. Ons doel: heel ontspannen ’s ochtends en ’s avonds vlinders fotograferen. De grote vraag was of het weer mee zou werken: de voorspelling gaf regen en onweer voor vrijdagmiddag, zaterdagmiddag/avond en zondagmiddag/avond. Achteraf viel het wel mee en zorgde buien op vrijdagmiddag en zondag en aanhoudende regen op zaterdagmiddag en -avond voor de nodige rust. Daarnaast kan buiig weer zelfs helpen! Vlinders gaan zitten en met de juiste lichtval kunnen de druppels mooie effecten geven. Maar dan moet na regen wel zonneschijn komen.

Grofweg in de driehoek Blankenheim – Stadtkyll – Ahrdorf bevinden zich een aantal heel interessante natuurgebiedjes. Op die plekken bevinden zich een aantal schitterend kalkgraslandjes met bijbehorende flora en vlinders. Een aantal van deze gebiedjes hebben we bezocht. Eén gebied sprong er qua aantallen vlinders enorm uit, daar zijn we dan ook vaker heen geweest. Bijgaand, in chronologische volgorde, een kleine selectie die iets laat zien van de variatie aan soorten en onderwerpen. Ik nodig je uit om me te laten weten wat je er van vind!
Vrijdagmiddag 27 juni nabij Blankenheim
Diverse vlinders waren actief door de warmte en de zon. Leuke soorten die je in Nederland niet of nauwelijks ziet. Om te fotograferen op dat moment geen goed onderwerp. Er bloeiden echter ook behoorlijk wat grote muggenorchissen, enkele grote keverorchissen en één bruinrode wespenorchis. Aangezien deze alleen een beetje heen en weer zwaaiden in de wind, waren dit betere onderwerpen om mee te beginnen tot een stevige bui ons noopte te stoppen.

Bruinrode wespenorchis met een klein groen spinnetje
Terwijl ik de orchis aan het fotograferen was, klom er ineens een spinnetje naar boven. Voor mij een welkome aanvulling op deze op zichzelf al mooie plant. Ik heb het geheel in de schaduw “gezet” met behulp van een witte paraplu en handmatig scherp gesteld op het spinnetje dat niet stil wilde blijven zitten.
ISO 200, 1/1250 @ f4.5, +0,3LW 90mm macro, uit de hand

 

Vrijdagavond 27 juni, nabij Birgel
Na het avondeten was het gelukkig allang weer droog. We besloten naar een gebiedje niet ver van ons onderkomen te gaan. Dat bleek een zeer goede keuze: we struikelden er bijna over de vlinders (met name dambordjes en heideblauwtjes). Tot zonsondergang hebben we ons er met veel plezier vermaakt.

Dambordje rustend op een margriet
Bewust een laag standpunt genomen zodat de bloem en vlinder afstaken tegen de lucht. Mijn positie dusdanig gekozen dat ik in de voorgrond “door” een andere margriet heen kon fotograferen.
ISO 400, 1/1250 @ f4, +0,3LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Heideblauwtje rustend op een grasspriet
Wat opviel was dat deze blauwtjes zich bijna allemaal verstopten in het hoge gras. Alle foto’s waarop de vlinder in zijn omgeving te zien is, vond ik niet geslaagd omdat ze te rommelig waren. De foto waarop dit mannetje op een gebogen grasspriet zit, spreekt mij veel meer aan. Om de boog te benadrukken, heb ik een extra laag standpunt ingenomen.
ISO 400, 1/125 @ f4.8, +0,3LW 90mm macro, uit de hand

 

Zaterdagochtend 28 juni, nabij Birgel
Omdat we ’s ochtends vroeg al wilden gaan fotograferen (dauw + de vlinders blijven beter zitten) en we nog geen andere gebieden verkend hadden, besloten we opnieuw naar het gebiedje bij Birgel te gaan. We zijn begonnen op hetzelfde veldje als waar we de avond ervoor gestopt waren. Het zal je dus niet verbazen dat ook ’s ochtends de dambordjes en heideblauwtjes makkelijk te vinden waren maar we vonden ook andere soorten zoals het zwartspriet- en het geelsprietdikkopje. Na verloop van tijd verkenden we ook nog enkele andere veldjes met als resultaat o.a. twee copulerende klaverblauwtjes, een bosparelmoervlinder en een kalkgraslanddikkopje.

Zwartsprietdikkopje rustend op beemdkroon
Bij elke foto die ik nam was het zoeken naar het juiste standpunt. Ik wilde niet alleen het vlindertje scherp op de foto maar hield ook nauwlettend de achtergrond in de gaten. Ik hou van “zen” foto’s; foto’s met een rustige uitstraling. Ik probeer daarom storende elementen zoals donkere bosjes, lichte sprieten en dergelijke te voorkomen. Op deze foto geven naar mijn mening de dauwdruppels iets extra’s!
ISO 200, 1/200 @ f4.5, +0,7LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Copula van klaverblauwtje op een grashalm
Ik hou niet alleen van “zen” foto’s. Ik let er bij het fotograferen ook op of er elementen in de achtergrond zijn die iets extra’s geven zoals andere bloeiende bloemen of cirkels die ontstaan in het gebladerte van bomen. De foto van de klaverblauwtjes is daar een mooi voorbeeld van. Ik ben er letterlijk “onder” gedoken. Scherp gesteld op de kop van het mannetje, de cirkels in de achtergrond goed in de gaten gehouden èn geluk gehad want door de wind zwaaide de halm flink heen en weer.
ISO 200, 1/320 @ f5, +0,7LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Bosparelmoer rustend op margriet
We hebben het weekend opvallend weinig parelmoervlinders gezien; slechts vier vlinders maar gek genoeg wel ieder van een andere soort. De eerste die we konden fotograferen was deze bosparelmoer. Prominent zat zij midden in een margriet. Eerst nog met gesloten vleugels maar toen de zon door brak gingen deze al snel open om op te warmen. Ik vind dit de leukste foto omdat het net lijkt of de vlinder tussen twee straalbloemen door naar mij kijkt.
ISO 200, 1/250 @ f7.1, +0,7LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Zondagochtend 29 juni, nabij Alendorf
Zondagochtend zou het niet lang droog blijven en daarom besloten we om naar een klein besloten veldje bij Alendorf te gaan. Het aantal vlinders dat we er vonden was erg klein maar je hebt niet veel nodig om lekker te kunnen fotograferen. We hebben ons prima vermaakt met een tweetal dambordjes, een geelsprietdikkopje en twee orchissoorten.

Dambordje rustend op een grashalm
Soms is geduld een schone zaak (en is het handig dat je met z’n tweeën in het veld bent). Dit dambordje vond ik terwijl hij onder de grashalm hing. Veel opties en/of inspiratie had ik niet, dus toen mijn maat na een kwartiertje vroeg om te wisselen van onderwerp vond ik dat prima. Na nog eens 15 minuten was de vlinder echter op de halm gekropen en besloot hij zijn vleugels te openen. Dat bood ineens hele andere mogelijkheden die ik met beide handen heb aangegrepen.
ISO 400, 1/640 @ f3.5, -0,7LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Purperorchis
Als je goed kijkt, vind je nog eens wat. Deze purperorchis was nog geen 20cm hoog en stond onder een jeneverbes. Het was voor mij de eerste en tot nu toe enige purperorchis die ik gezien heb. Helaas was hij maar van twee kanten te fotograferen. Deze foto met een lichtplek in de bosrand op de achtergrond spreekt mij het meest aan. Ik vind het heerlijk om met een dubbele belichting een dromerige sfeer te creëren.
ISO 200, +0,3LW, dubbele belichting 90mm macro, op statief

 

 

Geelsprietdikkopje op ruige leeuwentand
Mijn laatste onderwerp van deze ochtend (en later bleek ook deze dag) was een geelsprietdikkopje dat zich zat op te warmen in een karakteristieke dikkopjes pose waardoor hij er van voren uitziet als een straaljager. Niet alleen de open pose van de vlinder vind ik leuk, ook de plant waarop hij zat vond ik interessant. Niet alleen vanwege de kleur maar ook vanwege de vorm van het zeer behaarde bloemhoofdje en de “verdwijnende” steel.
ISO 200, 1/500 @ f4.2, +0,7LW 90mm macro, uit de hand

 

 

Maandagochtend 30 juni, nabij Birgel
Alweer de laatste ochtend en daarom besloten we naar het gebied te gaan waar we het meest plezier hadden beleefd. Het plezier was voor mij deze ochtend echter snel voorbij. Toen ik na enkele minuten een kalkgraslanddikkopje vond op een beemdkroon en door mijn knieën zakte om deze te gaan fotografen, schoot het in mijn rug. Bewegen was nog nauwelijks mogelijk. Na eerst een tijdje ontspannen langzaam heen en weer te hebben gewandeld, heb ik me met behulp van mijn statief langzaam op mijn knieën laten zakken. Met de camera op statief en heel langzaam bewegen heb ik toch nog een aantal leuke foto’s kunnen maken. Tot slot ben ik naast de bloeiaren van ruige weegbree blijven zitten tot we terug gingen om ons onderkomen weer schoon over te dragen. Dat leverde ook nog enkele leuke foto’s op. Al met al een zeer geslaagd weekend met een eind met een staartje …

Kalkgraslanddikkopje op beemdkroon
Half bewolkt weer levert afwisselende mogelijkheden. Wanneer er een wolk voor de zon is, heb je fijn diffuus licht. Met felle zon bijten kleuren snel uit. Als je echter je onderwerp in de schaduw “zet” en de zon de achtergrond beschijnt, is het net of je onderwerp van achteren belicht wordt. Persoonlijk vind ik dit wel mooi. Doordat de zon achter mij stond, zorgde mijn hoofd “automatisch” voor schaduw.
ISO 400, 1/400 @ f5.6, +1,3LW 90mm macro, op statief

 

 

Pyjamazweefvlieg op ruige weegbree
Ook dit is een foto met een zon verlichte achtergrond en het onderwerp in de schaduw. Bij deze foto schijnt de zon echter veel minder fel en is het geel van de achtergrond “zachter”. Ik vind het wel mooi passen bij het zachte roze van de bloeiaren van het ruige weegbree. Van deze plant is bekend dat hij aantrekkelijk is voor nachtvlinders èn zweefvliegen. Toen het dikkopje was weggevlogen, ben ik een tijdje bij deze plant blijven zitten (meer kon ik door mijn rug niet). Dat leverde nog wel het bezoek op van enkele mooie zweefvliegen en dat verzachte het leed enigszins.
ISO 200, 1/1600 @ f3.8, +0,7LW 90mm macro, op statief