Eindelijk … mooi en rustig weer. Heerlijk weinig wind zodat het wat makkelijker is om kleine vlindertjes zoals dit Icarusblauwtje ’s ochtends en ’s avonds te fotograferen als ze rusten in een grassprietje. Een beetje wind doet ze dan al snel flink heen en weer gaan zodat scherpstellen een crime is. En het mooie van dat gras in de nazomer is dat het dor is en daardoor in de achtergrond zorgt voor een mooie, warme, passende, bruine tint. Helemaal als de laagstaande zon er zijn licht op laat schijnen.
Het Icarusblauwtje is overigens een vlindertje dat je in heel Nederland algemeen tegen kunt komen. De onderzijde mag dan vrij saai van kleur zijn, hoewel die wel hele mooie zwarte stippen en oranje vlekjes heeft, de bovenkant van de mannetjes is daarentegen prachtig blauw van kleur.

ISO 400, 1/640 @ f5, +0,3LW 90 mm macro op statief met hoekzoeker